اعجاز علمی قرعان نقید >> غروب خورشید

ابن عمامه در جلسه تفسیر علمی قرعان نقید از حضرت پرسید: یا نقی اعجاز علمی این آیه چیست:
حَتَّى إِذا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَها تَغْرُبُ فِي عَيْنٍ حَمِئََةٍ /کهف 85

تا آن که به محل غروب خورشید رسید، جایی که خورشید در چشمه تیره و گل آلودی فرو می رود

امام پاسخ گفت: خورشید به هنگام غروب در دوردست ها در دریای گل آلودی فرو میرود تا آتش آن خاموش گردد و زمین تاریک شود که آن را "شب" می نامیم و به هنگام صبح از پشت کوه بیرون می آید تا دوباره زمین را روشن کند و آن را "روز" می نامیم.

 ابن عمامه سمج شد و پرسید یا نقی چطور از دریا به پشت کوه راه می یابد و دوباره چطور روشن می شود ؟

امام لحظه ای هنگ فرمود و بعد پس گردنی محکمی نثار ابن عمامه کرد و فرمود: خو احمق یابو ملائکة غیب الهی که فقط برا قشنگی و ارضا جنسی خلق نشدن، دور هم جمع میشن خورشید رو میکشن بیرون روش نفت میریزن هندل میزنن میفرستنش هوا تا توی حیوون در خلقت خدا تدبر کنی آدم بشی.

تفسیر النقیزان / علامه نقانقایی